Sokak Çocukları

Dışarılar. bu kelimeyi tanıyor musunuz? dışarılar, dışarılar, dışarılar.

terk edilmiş harabe evlerde,şu tahtalarına uzandığında belin ağrıyan banklarda, geceleri soğuktan titreyerek uyumaya çalışan çocukları tanıyor musunuz? fırtınalarda, yağmurlarda, karlarda, tüm bedenini üzerindeki kir pas içerisindeki yelekle üşümemek için kapatmaya çalışan çocukları tanıyor musunuz? gözlerini sımsıkı kapatıp, hemen sabahın olmasını bekleyen şu çocukları, hani hayatın pisliği içerisine küçük yaşta itilmiş şu çocukları, bir paçavra gibi sokak köşelerine dilenmek üzere atılmış şu çocukları, hani tanıyor musunuz, trafiğin olduğu yerlerde, ellerindeki bezlerle arabanın önüne bir çorba parası için atlayan şu çocukları,minicik elleriyle selpağı lüks arabaya uzattığında, camını kapatan budala zenginlerin kibriyle tepki verdiği şu çocukları… ağlamak için insanların olmadığı tenha yerler arayan şu çocukları tanıyor musunuz? avuçlarıyla yüzlerini kapatıp, hıçkıra hıçkıra ağlamalarını görebiliyor musunuz hiç? geceleyin, her yer ölüm sessizliğine ve karanlık bir çarşafa örtüğünde sizin o sıcak evlerinizden duyup ürperdiğiniz köpek seslerinin aksi yönünde koşan şu çocukları tanıyor musunuz? aşırı soğuktan her yeri uyuşmuş bir şekilde, titreyerek, şu size “lütfen birkaç lira atabilir misiniz, çok açım” diye yalvaran çocukları, tanıyor musunuz dostlarım… sizin o çöplere attığınız yemekleri konteynırlardan toplayan çocukları… şu kimsesiz çocukları, istekleri sadece sıcak bir çorba ve ev olan şu çocukları… patır patır yanan bir soba görseler, sarılacak olan şu çocukları, şu minikleri…kaç günden beri ağzından tek lokma geçmeyen şu minikleri, şu tatlı insanları, açlıktan kar yiyen çocuklar var ya işte, onları, tanıyor musunuz? sıcacık bir yatağa, bir öpücükle, bir masalla tatlı rüyalara hasret olan şu çocukları… herkesin “serseri” olarak etiketlediği, “uzak durulması” gereken olarak nitelediği, herkesin görünce “hiçbir şey hissetmediği”, sadece ucuz bir kıyafet gibi “yanlışlıkla baktığı” şu çocukları, dostum.. evsizleri, yetimleri, dışarıları, atılmışları, insan yerine koyulmayanları, tanıyor musunuz?yanaklarındaki paslara deydikten sonra zemine akan kirli gözyaşlarını umursuyor musunuz? biri kendilerine yardım etse, “bu bir rüya mı acaba” diyecek çocukları.. biri saçlarını okşasa “bugün dünya tersine döndü, herhalde” diyecek çocuklarıı. okula giden yaşıtlarını görünce, gizliden gizliye hep hüzünlenen, neden diye soran şu çocukları tanıyabiliyor musunuz? 

umarım, bir gün tanışırsınız, suratlarına bakıp yüzünüzü hemen çevirmeden, bir çorba ısmarlarsınız umarım bir gün onlara, terk edilmişlere. bu onları çok mutlu eder, bir rüyada olduklarını sanarlar. 

arkadaşlar, kimseye önyargıyla bakmayın, insanlara, masum insanlara yardım edin, elinizden geldiğince, bir gün o lüks lokantalara onları götürüp kir pas içerisindeki bir çocuğa yemek ısmarlayın, karşılıklı dertleşin, yardım edin onlara.

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !