Neden Mezardayım Sana Sevdiğimi Söyleyemeden?

odamın duvarlarına gömülmüş bir şekilde bomboş bakıyordu gözlerim. yüzüme attığın gülümseyişleri hatırlatıyorlar boyası eskimiş betonlar. gidip bağırmak istediğim sevgi sözcükleri var yüzüne ama yapamıyorum. ben söylemek isterdim ama inan ki, "Ethem Sarısülük" kadar öldürülmüşüm, ceset kokuyorum. Ben de yanaklarında ellerimi gezdirmek isterdim, ama inan, kafatasımda oluşturulan yüzlerce kırıkla alınmışım hayattan, "Abdullah Cömert" gibi. Hayallerim, umutlarım, rüyalarım, daima gökyüzünde yüzen baloncuklar kadar güzel gülümseyişini taşıyor ama dediğim gibi yokum, ben, yüzlerce sopa kırıldı üzerimde, yüzlerce tokat yedim, otoriteyi sevmediğim için, haksızlığa boyun eğmediğim için, yüzlerce kez dayak yedim ama kavga etmekten vazgeçmedim ben, çiçeklerle geldim inan hep, ama inan göğsümde mermilerle döndüm, "Ali İsmail Korkmaz" gibi. oysa daha sana sevdiğimi söyleyecektim, neden bu kadar erken öldüm, neden bu kadar erken gömüldüm, daha o gülen gözlerini öpemeden neden mezardayım?

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !