Buz Saçağı

milyonlarca kiloluk kömürün bastıramayacağı bir soğuklukta, bedenim gözlerine titriyor, yoksun; oysa ısınmak için bir nefesine ihtiyacım var, tek nefes, üşümemi sonlandırmak için bana tek nefes harcayabilir misin? evlerine birkaç ekmek götürmek üzere donan elleriyle merdiven merdiven toz alıp kova kova paspas yapan teyzeler kadar hissetmediğim parmaklarıma dokunup umuda kımıldamasını sağlayabilir misin? Ama yoksun; çünkü soğuğum, sibirya’da esen bir rüzgârım, mont mont uzaklaşıyorsun benden, topraklarım yerin binlerce kat altına dek donmuş,ama iliğine kadar buzlaşan denizlerim ayak tabanlarında çatlayacak kadar hafif, kırabilir misin, şu betonlaşan sularımı? Yoksa gelip kalbime bir buz saçağı da sen mi saplayacaksın?

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !