Bomboş Şehir

Yaklaşık dört saattir yürüyorum bu şehri,
Galata köprüsünün demirlerine kollarımı dayayıp,
Yorgunca seyrediyorum bu şehri…
Denizden başlıyorum, izlemeye..
Bakıyorum aşağıya, maviliğe,
Oltasını sallamış balıkçıdan farklı şekilde..
O kovasına bir balık bekliyor, 
Ben ise, bir şeyleri boğmayı..
Acaba, şu damlalara gözyaşlarımı döksem,
Bu yükseklikten diyorum,
Galata, Haliç sularının altında kalır mı?
Kalır cevabı geliyor,yüreğimden…
Ama ağlayamıyorum artık, 
Birkaç çise bile dökemiyor,
Şu kara bulutlu gözlerim…
Ben de batıramadığım için bu koca köprüyü,
Tükürüyorum sulara.
Ağlayamadığım durumlara
Tükürebilmeyi öğrendiğim gibi,
Ağlayıp yükseltemediğim denizi, 
Tükürerek büyütmeyi deniyorum.
Tüküre tüküre de bu şehri sulara
Boğamadığımı fark edince,
Buradan ani bir kararla atmak istiyorum kendimi..
Kendi tükürüğümde boğulmak işte.
Çeviriyorum gözlerimi..
Hareket eden vapurların içerisindeki insanlar,
İskeleye, kendilerine el sallayacak biri
Varmışçasına bakıyor,
Umutlarına karşılık, ben de onlara,
Sigaramı parmaklarımdan fırlatıyorum,
El sallayan yok ama, 
Ben size izmarit sallıyorum.
Bu boğucu şehirde,
Milyonlarca insanın,
İzmaritlerden farkı olmadığı
Mesajını iletmek istercesine..
Sonra yakıyorum bir diğerini,
Tezgahta kaçak sigara satan
Bir çocuk, farkediyorum.
Gözlerim ağırlaşıyor,
Ayaklarım dizlerimden kırılma yorgunluğunu taşıyor.
Ekmeğe et dolduran bir balıkçı farkediyorum..
Köprüden el ele geçen çiftler fark ediyorum.
Binlerce insan, binlerce yaratık, binlerce hareket görüyorum..
Ben ise durmuş, tüm bu olanları seyretmekteyim.
Tüm bu dalmışlığımı izleyen birinin ve yazan birinin
Olup olmadığını düşünüyorum,
Tüm bu birbirine benzeyen
Gövdelerin bulunduğu kalabalıktan,
Ben de kendimden başka,
Tüm bu gürültüyü izleyen birini bulamıyorum,
Ve dönüyorum geri, 
Gidecek bir yerleri olmayanların
Geri dönemeyceklerini düşünerek hiç,
Ayaklarımı götürüyorum Kabataş’a
Ve yıkılıyorum, bir ağacın gövdesine,
İzlemekten bıkıyor ve
Uyuyorum, uyuyorum,
Asırlardır uykusuzluğumun acısını
Çıkartırcasına, uyuyorum..
Çünkü hiçbir bok yok bu şehirde,
Belki rüyalarda dercesine..

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !